Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008

Περι Γαίας...

Δευτέρα 7 Απριλίου 2003
Γιατί ζούμε; Τι είμαστε για τα υπόλοιπα πλάσματα της γης; Τι επιτύχαμε ,τόσα χρόνια τεχνολογίας και πολιτισμού; Λύσαμε τα αιώνια ερωτήματα της ζωής ,τα απαντήσαμε ή καταφέραμε να τα διευρύνουμε και να τα πολλαπλασιάσουμε ,με την αλαζονική μας στάση
απέναντι στα σύμβια όντα μας, εδώ επάνω στη μικρή τεράστια γη ;
Καταφέραμε να αφήσουμε σπουδαία έργα ,κτήρια και πολιτισμικό υλικό ,γραπτά λογοτεχνικά ,θαυμαστά ,όμως από ποιους ; Από εμάς τους ίδιους ! Ποιος άλλος εκτός από εμάς καταλαβαίνει αυτά τα έργα; Τι προσφέραμε τόσα χρόνια ,χιλιάδες χρόνια ,στον πλανήτη ,στο
σπίτι που φιλοξενούμαστε ,που μας φιλοξενούν ;Το ευπρεπίσαμε ;Και εμείς οι ίδιοι ποια εξέλιξη παρατηρούμε στον ίδιο μας τον εαυτό, αν λάβουμε όλα τα ανθρώπινα όντα ,ως ένα από την αρχή ,από τη γέννηση του γένους ;Η γλώσσα ; Απευθύνεται σε μας !
Η τεχνολογία ;
Και πάλι σε μας ;
ΑΝ ήμουν Σκύλος ή Ελέφαντας ή Οιζοοικτίδα ή Πέστροφα ή Καρχαρίας
θα μπορούσα να ξεδιπλώσω την αλαζονεία αυτού του ζώου ,που δεν έκανε τίποτα για τους υπόλοιπους συγκατοίκους του διαμερίσματος του ,παρά μόνο με έπαρση συνεχίζει να καταστρέφει κάτι μη δικό του ,να επεμβαίνει επάνω σε κάτι που όλα τα υπόλοιπα πλάσματα θεωρούν αυτονόητο και Θείο. Μια απλή κατάκτηση των υπολοίπων εμβίων όντων ,η αρμονική συμβίωση ,κάτι που ο άνθρωπος δεν επέτυχε Ποτέ. Η Αδικία του Κόσμου, που πηγάζει από τον Άνθρωπο δεν στρέφεται μόνο εναντίον του αλλά και εναντίον των υπολοίπων. Και το κωμικοτραγικότερο είναι ,ότι στρέφεται εναντίον του. Ο άνθρωπος σήμερα ,εν έτει 2003 είναι πολύ λιγότερο ισορροπημένος ψυχικά και σωματικά ,σε σχέση
με το παρελθόν ή τις αρχές της δημιουργίας του. Και αναφέρομαι σε αυτόν ,διότι πρώτον, είμαι και εγώ άνθρωπος ,και εγωιστικά ενδιαφέρομαι για το είδος μου ,και δεύτερον , διότι ποτέ κανένα άλλο έμβιο ον δεν πρόκειται να κατανοήσει , να διαβάσει , και να συμφωνήσει
ή διαφωνήσει με αυτή την άποψη ,γεγονός που δεν με καθιστά ανώτερο , απλά δεν υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα μας , αν και ο δικός τους είναι πολύ περισσότερο ανεπτυγμένος σε σχέση με το δύσχρηστο και υποτιθέμενα πολύπλοκο ,θα τολμούσα να πω , πρωτόγονο σύστημα που χρησιμοποιούμε εμείς για να επικοινωνήσουμε , μεταξύ μας , μόνο οι άνθρωποι. Ποιο από τα υπόλοιπα ζώα μπορεί να κατανοήσει το μεγαλείο των έργων μας , να θαυμάσει τη Μόνα Λίζα ή τα Ηλιοτρόπια .Κανένα .Αυτό μας καθιστά αμέσως ανώτερους ;Ή απλά αυτά τα έργα δεν έχουν καμία απολύτως αξία σε κανένα άλλο ον ,εκτός από εμάς .Θα θέσετε το επιχείρημα της νοημοσύνης ,που αποδείξαμε ότι κατέχουμε
σε σχέση με τα ζώα .Σε τι ωφελεί αυτή , εκτός από την εξυπηρέτηση των δικών μας αναγκών , και δη της επιβίωσης του ανθρώπινου γένους ; Τι πρόσφερε η νοημοσύνη μας σε σχέση με τους υπόλοιπους κατοίκους της γης , σε σχέση με το σπίτι που μας φιλοξενεί ;
Καταφέραμε ,διότι περί κατορθώματος πρόκειται ,και ίσως όχι κατ ορθόν ,λάθος λέξη αυτή για ένα τόσο λάθος εγχείρημα και αποτέλεσμα , να μετατρέψουμε το φυσικό που μας περιβάλλει σε τεχνητό ,ώστε να μπορούμε να καγχάζουμε ότι το Γύρω μας , ναι το Περιβάλλον είναι δική μας επινόηση και κατασκευή , τόσο ανθυγιεινό για την διαβίωση μας
που φαντάζει οξύμωρο το γεγονός ότι αγωνιστήκαμε τόσες χιλιάδες χρόνια για να καταλήξουμε να βλάψουμε τον εαυτό μας , τον ένα και μοναδικό εκπρόσωπο του ανθρώπινου γένους ,εμάς τους ίδιους. Δεν θα απαριθμήσω τα "θαυμαστά "επιτεύγματα της "σύγχρονης " εποχής μας , και τις βλάβες που προξενούν σε μας , νομίζω είναι αυτονόητο να συμφωνήσετε εφόσον τα ζείτε και τα βιώνουμε καθημερινά.
Θα αναφερθώ μόνο στην αξία της τέχνης , σχετικά με την διαιώνιση του είδους. Η Τέχνη
προσφέρει μια φιλοσοφική διέξοδο στο ερώτημα "Γιατί ζω;" .Η ανάγκη της απεικόνισης
κάποιου συναισθήματος ή ερεθίσματος που προέρχεται από τις εξωτερικές εικόνες ,του κόσμου που μας περιβάλει , θέλω να πιστεύω , και μάλλον αυτό αποδεικνύεται ,ότι πηγάζει
από ένα Πρωτόγονο , Πρωτόλειο και Πρωταρχικό σεβασμό απέναντι σ' αυτό και τον Δημιουργό του. Είναι η Ψυχή των Πραγμάτων που επιζεί μέσα σε όλα τα Έμψυχα και Άψυχα
και που μέρος της αποτελεί και το Ανθρώπινο Γένος .Είμαστε διαποτισμένοι από αυτή ,΄όπως και τα υπόλοιπα υπαρκτά ,ορατά και αόρατα , που μας περιβάλλουν. Η εναντίωση σ' αυτή από μέρους μας , αποβαίνει απλώς μάταια και αυτοκαταστροφική .Η Τέχνη καθίσταται αναγκαία , είναι η δίοδος , ο ερμηνευτικός αποκωδικοποιητής ,αυτής της Ψυχής , βοηθά να την κατανοήσουμε και να τις επιτρέψουμε να διεισδύσει μέσα μας , όπως διεισδύει η τροφή από το στόμα μας για να θρέψει το σώμα. Ένα τοπίο είναι Ύψιστο Θαυμαστό έργο Τέχνης , αν προσφέρει αυτό το σκίρτημα συναισθημάτων , ψυχική τροφή ,όπως και η ανάγκη της καταγραφής αυτού σε ένα ποίημα .Τέχνη είναι και οι στιγμές της ουσιαστικής Επικοινωνίας ,η ανταλλαγή γνήσιων , συναισθημάτων , αλλά και η καταγραφή τους ή η παράθλαση αυτών . Υπάρχουν διάφορες μορφές τέχνης και πάμπολλες τεχνοτροπίες ,
και ότι αντιπροσωπεύει η κάθε μια απ' αυτές ,όλες όμως συγκλίνουν σε κάτι κοινό , σε ένα Απλό Μεγαλειώδες Νόημα. Φυσικά δεν θα αποπειραθώ να δώσω ορισμό στην Τέχνη. Ούτε και θα με ένοιαζε , δεν είναι αυτό το μέλημα .Το Ζωτικό , είναι η αξία της
στην κατανόηση του Πνεύματος του Κόσμου και την απόλαυση των αγαθών που μας προσφέρθηκαν ελεύθερα , υλικά και πνευματικά , και που αναμένουν την κατάκτηση τους από εμάς , εμάς που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα ,ενώ απομακρυνόμαστε από τα πάντα και έχουμε στρέψει την κεφαλή προς αυτοκαταστροφικές συνήθειες και τάσεις , με αποτέλεσμα , τόσο την απονέκρωση του σώματος ,όσο και του εξίσου σημαντικού μας , πνεύματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: